Bu matn hozircha boshqa tilda mavjud.
Beihai Park is a public park and former imperial garden immediately northwest of the Forbidden City in Beijing, China.
First built in the 12th century, Beihai is among the largest of all surviving Chinese gardens and contains numerous historically important structures, palaces, and temples. Once part of the Imperial City, it has been open to the public since 1925. As with many of Chinese imperial gardens, Beihai was designed to imitate renowned scenic spots and architecture from various regions of China, particularly Jiangnan around the Yangtze Delta. Various aspects of the park evoke the elaborate pavilions and canals of Hangzhou and Yangzhou, the delicate gardens of Suzhou, and the natural scenery around Lake Tai with its famously porous stones. Beihai Park itself is now reckoned one of the masterpieces of Chinese gardening and landscaping.
Парк Бэйхай (кит. трад. 北海公園, упр. 北海公园, пиньинь Běihăi Gōngyuán) — императорский сад к северо-западу от Запретного города в Пекине. Первоначально заложен в X веке. Числится среди крупнейших китайских садов и содержит множество исторически значимых построек, дворцы и храмы. Во времена правления династий Ляо, Цзинь, Юань, Мин и до падения династии Цин в 1911 году был императорским парком. Это место было связано с Запретным Городом, но с 1925 года сад был открыт публике.
Парк имеет площадь более 69 гектаров; озеро Бэйхай занимает более половины территории парка. В центре парка на 32 м возвышается остров Цюнхуа (琼华). К северу от парка находится озеро Цяньхай, к югу — Чжунхай (Среднее море).
Бэйхай дословно значит «северное море». Также имеются Среднее (Чжунхай) и Южное (Наньхай) моря. Комплекс строений вокруг двух вышеупомянутых озёр включает дома, в которых живёт китайское высшее руководство.
Der Beihai-Park (chinesisch 北海公園 / 北海公园, Pinyin Běihăi Gōngyuán) in Peking ist einer der typischen chinesischen Gärten. Er liegt nordwestlich der Verbotenen Stadt.
Von der Dschurdschischen Jin-Dynastie bis zur Zeit der Ming- und Qing-Kaiser war der Nordsee (Beihai) gemeinsam mit dem Mittelsee (Zhonghai) und später auch dem Südsee (Nanhai) Teil der verbotenen Stadt. Während das Gelände um die beiden letztgenannten Seen heute unter dem Namen Zhongnanhai als Sitz von Regierung und Partei dient und daher hermetisch abgeriegelt ist, steht der Beihai einschließlich des sich an seinen Ufern erstreckenden Parks seit 1925 der Öffentlichkeit zur Verfügung.
Le parc Beihai (chinois simplifié : 北海公园 ; chinois traditionnel : 北海公園 ; pinyin : Běihǎi Gōngyuán) est un jardin impérial de Pékin, vieux de plus de 1 000 ans. Le nom de Beihai (chinois : 北海 ; pinyin : Běihăi, littéralement la « mer du nord ») évoque le lac qui forme l'essentiel de sa superficie et se trouve justement au nord du Zhongnanhai (littéralement les « mers du sud et du centre »).
La construction du parc a commencé au Xe siècle, sous la dynastie Liao. Avec une superficie supérieure à 68 ha, il s'agit d'un des plus grands jardins chinois, aménagé autour du lac, contenant de nombreux bâtiments historiques, parmi lesquels des temples et des palais, comme cette stūpa blanche, emblème du parc, bâti sur une île au milieu du lac.
Comme beaucoup de jardins impériaux chinois, il a été construit dans un esprit d'imitation des paysages et architectures les plus remarquables de Chine. Auparavant clos, le parc est aujourd'hui ouvert au public et facilement accessible via les transports en commun.
El Parque Beihai (en chino tradicional, 北海公園; en chino simplificado, 北海公园; pinyin, Běihǎi Gōngyuán) es un jardín imperial situado al noroeste de la Ciudad Prohibida en Pekín, China. Construido en el siglo X, es uno de los mayores jardines chinos, y contiene muchas estructuras, palacios y templos de importancia histórica. Desde 1925, ha estado abierto al público como un parque. Está conectado por el norte con el Shichahai.
El parque tiene una superficie de más de 69 hectáreas. Contiene un lago que cubre más de la mitad de todo el parque. En el centro hay una isla llamada Isla Qiónghuá (琼华) cuyo punto más alto tiene 32 m de altura. En el norte del parque hay un gran estanque llamado Estanque Taiye, que conecta los otros dos estanques, Mar Central y Mar del Sur (Zhongnanhai). El Estanque Taiye también se llama Beihai, que significa "Mar del Norte". El complejo de edificios alrededor de Zhongnanhai albergan la residencia de los líderes supremos de China.
Beihai Parkı (Çince: 北海公园; pinyin: Běihǎi Gōngyuán; "Kuzey Denizi"), Çin'ın başkenti Pekin'de bulunan bir parktır. İlk kez 11. yüzyılda inşa edilmiş olup tüm Çin bahçelerinin en büyüğü arasında yer almakta ve tarihsel olarak önemli yapılar, saraylar ve tapınaklar içermektedir. 1925 yılından bu yana, park yeri olarak halka açıktır. Ayrıca kuzey ucunda Shichahai ile bağlantılıdır.
Park, 71 hektarlık bir alana sahip olup tüm parkın yarısından fazlasını kaplayan bir göl bulunmaktadır. Parkın merkezinde en yüksek noktası 32 metre yükseklikteki Qionghuado Adası (琼华岛 Qiónghuado) yer almaktadır.
Pek çok Çin imparatorluk bahçesinde olduğu gibi Beihai Parkı, Çin'in çeşitli bölgelerindeki ünlü manzara alanlarını ve mimarisini örnek alınması için inşa edilmiştir. Beihai Parkı'ndaki yapılar ve sahneler, geleneksel Çin bahçe sanatının stilini ve mükemmel mimari becerisini ve zenginliğini yansıtan bahçe tekniğinin başyapıtı olarak tanımlanmaktadır.
北海公园位于中华人民共和国北京市城区的中偏北部,故宫和景山的西北侧,始建于宋辽金时代,是世界上现存建园时间最早的皇家宫苑。北海的布局以琼华岛为主体,在岛的顶端建有标志性建筑永安寺白塔,与南岸的团城、北岸的宫苑群遥相呼应,相互借景,构成园林的南北中轴线。
Manba: Vikipediya – “Beihai Park” · CC BY-SA 4.0
Boshqa tillarda o‘qish: · · · · · ·